Είναι πολύ δύσκολο να καλύψεις μια πορεία 30 ετών σε μία μόνο βραδιά, πόσο μάλλον όταν για τα 2/3 αυτής της πορείας δεν ευθύνεσαι αποκλειστικά εσύ, αλλά ο Paul Weller την Τρίτη το βράδυ τα κατάφερε αρκετά καλά. Από τις πρώτες κιόλας στιγμές του πάνω στη σκηνή, η ενέργειά του φάνηκε ότι θα αποζημίωνε όλους όσους έκαναν υπομονή τόσα χρόνια για να τον δουν! Αφού μας εξηγήθηκε τίμια – μέσω εκπρόσωπου στα ελληνικά – ότι θα έπαιζε 6 κομμάτια από το τελευταίο album και μετά θα ακολουθούσαν τα παλιά, ξεκίνησε να αφηγείται στη σκηνή του – κατάμεστου – θεάτρου Βράχων την ιστορία του modfather… Διακριτικός και ίσως αποστασιοποιημένος (όπως όλο σχεδόν το κίνημα των mods άλλωστε), παρέμεινε στην ουσία, χωρίς κινήσεις εντυπωσιασμού, αλλά με όρεξη να μας μεταδώσει τη σπίθα που ευτυχώς διατηρεί ακόμα! Στο ίδιο μοτίβο και οι πολύ καλοί μουσικοί που τον πλαισίωναν, οι οποίοι σήκωναν τις κιθάρες όχι για επίδειξη αλλά επειδή κυριολεκτικά μιλούσαν μέσω αυτών! Φυσικά την παράσταση έκλεβε συνέχεια ο ίδιος, όταν μετακινείτο στο πιάνο για στιγμές όπως το “You Do Something To Me” ή όταν ηλέκτριζε την ατμόσφαιρα με τα σόλο της κιθάρας του, αλλά και κάθε φορά που άναβε τσιγάρο ή έκανε οποιαδήποτε άλλη cool κίνηση στα κενά των τραγουδιών!
Σίγουρα θα βρέθηκαν αρκετοί, κυρίως από τους πιο μεγάλους ηλικιακά, που θα ήθελαν να ακούσουν περισσότερα από 3 τραγούδια της εποχής των Jam, αλλά έστω κι αυτά τα 3 τα είπε με τόση φρεσκάδα που άλλοι 50ρηδες σήμερα έχουν προ πολλού αφήσει στη ντουλάπα! Εξάλλου το ένα από αυτά αποτέλεσε το highlight του set, όταν στο τέλος του δεύτερου encore όλοι – καθιστοί και όρθιοι – κινούνταν στους ρυθμούς του “A Town Called Malice”!
Ο Paul Weller σε μια πιο ”groovy” εκτέλεση του “Wild Wood” την Τρίτη το βράδυ.
Αρχειοθετήθηκε ως : Live Reviews, Music
