Nagai Kafu – Σιγανή Βροχή

 

Από εδώ και στο εξής δεν θα υπήρχαν πια για μένα απολαύσεις, ούτε όμως απ΄ την άλλη ιδιαίτερες θλίψεις. Η ζωή μου θα πηγαίνει όπως μια γκρίζα συννεφιασμένη φθινοπωρινή μέρα που τραβάει προς το τέλος της, δίχως άνεμο και δίχως βροχή.

 

Όταν υπάρχει ακόμα η δύναμη να αναλύεται κανείς σε ανώφελα παράπονα, τότε πραγματικά δεν μπορεί να πει πως είχε φθάσει στην απελπισία.

 

Είναι η εποχή που η βία του ανέμου πάνω στα ξύλινα στόρια έχει κάτι το σπαραχτικό, που το χρώμα του ουρανού είναι σχεδόν ανησυχητικά γαλάζιο και πεντακάθαρο, τότε που ακόμα κι αυτός που δεν έχει γίνει ερημίτης στυλώνει τα μάτια του στη σκιά που ρίχνουν τα περαστικά σύννεφα κι η έμπνευση ξεπηδάει χωρίς να γνωρίζει όρια. Η εποχή που, όταν πέσει ο αέρας κι έχει συννεφιά, τα αγριολούλουδα και τα φτερά από τις πεταλούδες επιπλέουν και κυλάνε σε φρέσκια χώματα, ο ίσκιος του κάστρου της πόλης βυθίζεται ακίνητος στα κανάλια της και οι λιμνούλες, το νερό στις υδρορροές, ακόμη και το νερό της βροχής που έχει απομείνει μαζεμένο στις άκρες των δρόμων, όλα γίνονται καθρέφτες και αντανακλούν τον ίσκιο των πραγμάτων.

Μετάφραση: Παναγιώτης Ευαγγελίδης

Εκδόσεις: Αλεξάνδρεια, 1990

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s