Συνέντευξη: Μαριλού Βαλεοντή

Οι περισσότερες από τις παρακάτω ερωτήσεις είχαν γεννηθεί από την πρώτη φορά που είδα το «Μπαρ των Ευχών» ως θεατής. Σήμερα, 2 σαιζόν μετά, με την ιδιότητα του φωτιστή στη συγκεκριμένη παράσταση (εξ ου και η φωτογραφία στο κάτω μέρος του post) είμαι πεπεισμένος ότι η πολύ καλή εντύπωση που μου είχε κάνει τότε δεν ήταν τυχαία!

Αποκλειστική συνέντευξη της Μαριλούς Βαλεοντή στον Θωμά Χρίσταινα για το human traFFFic.

marilou_202b1

Το «Μπαρ των Ευχών» καταχωρείται στα προγράμματα ως «μουσικοθεατρική παράσταση». Ποια περιγραφή όμως θα το αντιπροσώπευε καλύτερα;

Δεν ξέρω – Δεν απαντώ! Για την ακρίβεια… δεν έχω ιδέα!!! Μου είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω Το «Μπαρ των Ευχών». Το έχουν καταχωρήσει ως «μουσικοθεατρική» ή «bar theater» παράσταση, ως «onewoman show» ακόμα και ως χοροθέατρο! Το «Μπαρ των Ευχών» έχει στοιχεία κωμικά, δραματικά, επιθεώρησης, standup comedy, devised theater και επικοινωνίας με το κοινό. Έχει τραγούδια, μουσική, χορό… Είναι ένα παζλ πολλών διαφορετικών κομματιών για αυτό και είναι τόσο ιδιαίτερο. Μου είναι αδύνατον να του βάλω μία «ταμπέλα» και από ό,τι φαίνεται, μάλλον, δυσκολεύονται και οι άλλοι να του βάλουν μία! Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο μόνος τρόπος για να καταλάβει κάποιος τι είναι το «Μπαρ των Ευχών» είναι να έρθει να το δει. Όσοι το έχουν δει ξέρουν πως καμία περιγραφή δεν αντιπροσωπεύει την παράσταση μας επί της ουσίας. Οπότε επιμένω… Δεν ξέρω – Δεν απαντώ!

 

Η μουσική και τα τραγούδια του Κώστα και της Ευδοξίας γράφτηκαν παράλληλα με το σενάριο;

Το «Μπαρ των Ευχών» είναι μια περίεργη συρραφή τραγουδιών και κειμένων που γράφτηκαν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Η αφετηρία της παράστασης ήταν τα τραγούδια μας τα οποία είχαν μαζευτεί πριν πολύ πολύ καιρό και δεν είχαμε αποφασίσει αν θα τα κάνουμε κάτι. Εγώ έγραφα στίχους και η Ευδοξία τους μελοποιούσε. Όταν αποφάσισα να φτιάξω το «Μπαρ των Ευχών» συζητήσαμε με την Ευδοξία να κάνουμε μια παράσταση για μια ηθοποιό και ένα πιάνο. Όμως μας έλειπε κάτι… θέλαμε κρουστά. Συναντήσαμε τον Κώστα ο οποίος πρόσθεσε τα δικά του στοιχεία στα τραγούδια. Στην συνέχεια έπρεπε να γραφτούν κείμενα ή να επιλέξω παλιότερα κείμενα που είχα γράψει και που να ταιριάζουν. Θα έλεγα λοιπόν… πως η διαδικασία που ακολουθήσαμε ήταν λίγο παράδοξη. Μια ένωση δημιουργικών στοιχείων που γράφτηκαν διάσκορπα μέσα στο χρόνο! Μάλλον τίποτα δεν έγινε παράλληλα… όλα έγιναν κάθετα!!

 

Φέτος το «Μπαρ των Ευχών» παίζεται για πρώτη φορά σε θέατρο. Τι διαφορές έχει σε σχέση με τους προηγούμενους χώρους όπου φιλοξενήθηκε;

Το «Μπαρ των Ευχών» είναι μια παράσταση που εύκολα προσαρμόζεται σε διάφορους χώρους. Αρκεί ο χώρος να έχει επίπεδα και δυνατότητες διαφορετικών εισόδων και εξόδων. Για αυτό και μας δόθηκε η ευκαιρία να «ταξιδέψουμε» με αυτήν την παράσταση σε διάφορα μέρη. Στις μουσικές σκηνές το κοινό είναι πιο χαλαρωμένο. Αυτό έχει τα καλά του, έχει και τα κακά του. Οι θεατές έχουν το ποτό τους και το τσιγάρο τους και μπορούν να «κρυφτούν» πίσω από αυτά. Στο θέατρο δεν γίνεται αυτό. Ο θεατής έχει διαφορετικό σεβασμό για αυτό που συμβαίνει πάνω στην σκηνή. Ο μόνος λόγος που είχα ενδοιασμούς σε σχέση με το θέατρο είναι για το πώς θα λειτουργούσε η επικοινωνία με το κοινό… Τελικά όμως όλα πάνε καλά. Το συγκεκριμένο θέατρο αποδείχθηκε η καλύτερη επιλογή για εμάς.

marilou_05711

Πολλές γνώμες θεατών στο internet, επικεντρώνονται στη φρεσκάδα που αποπνέει η παράσταση και στην κατάθεση ψυχής. Πιστεύεις ότι σε αυτό βοηθάει το γεγονός ότι το έχεις γράψει και σκηνοθετήσει η ίδια;

Έχω δημιουργήσει αρκετές παραστάσεις μέχρι σήμερα και το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι η κατάθεση της ψυχής μπορεί να γίνει το ίδιο καλά και σε κείμενο δικό σου αλλά και σε κείμενο άλλου συγγραφέα. Αν, φυσικά, το κείμενο του άλλου συγγραφέα σε εκφράζει και σε ενδιαφέρει να το αποκωδικοποιήσεις και να το μεταφέρεις στην σκηνή και, κατά συνέπεια, και στον θεατή. Η φρεσκάδα, ο αυθορμητισμός, η καθαρότητα που διακρίνουν οι θεατές έχει να κάνει με αυτό που είμαι και με αυτό που είναι οι συνεργάτες μου.

Πριν χρόνια έκανα μια άλλη παράσταση στον άδειο χώρο της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού. Το «Μην πυροβολείτε την τέχνη». Είχα κείμενα της Σάρα Κέιν, της Βιρτζίνιας Γουλφ, του Νηλ Σάιμον… και τραγούδια που δεν ήταν δικά μας. Μπορώ να σου εγγυηθώ πως και εκείνη η παράσταση είχε την ίδια φρεσκάδα και τον ίδιο αυθορμητισμό. Και ήταν μια πραγματική κατάθεση ψυχής μέσα από κείμενα άλλων.

Με την σκηνοθεσία, βέβαια, είναι διαφορετικά. Αν το σκηνοθετούσε κάποιος άλλος θα ήταν μια διαφορετική παράσταση. Θα είχε την δική του οπτική πάνω στα πράγματα. Θα μπορούσε να μας ελευθερώσει ή να μας φυλακίσει. Αν ήταν από εκείνους τους σκηνοθέτες που δεν είναι «ανοιχτοί» στο τι έχουν να προσφέρουν τα άτομα πάνω στην σκηνή… φαντάζομαι πως, ναι, τότε η φρεσκάδα θα χανόταν γιατί θα περιοριζόμασταν στο να υπηρετήσουμε το όραμα του συγκεκριμένου σκηνοθέτη ανεξάρτητα από το δικό μας.

 

Υπάρχει κάποιος χαρακτήρας από αυτούς που υποδύεσαι, ο οποίος να σε συγκινεί περισσότερο από τους υπόλοιπους;

Αγαπάω όλους τους χαρακτήρες της παράστασης για διαφορετικούς λόγους… Λατρεύω τη δύναμη της Νάντιας, καταλαβαίνω την μοναξιά της Μαρίας και ταξιδεύω με την μαγική Αγγελική. Θα ήθελα να ζούμε τον έρωτα συνέχεια όπως η Ρία ή να έχουμε μαζί μας την θάλασσα παντού και πάντα όπως ο Σχοινοβάτης… Παρόλα αυτά δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πως η αδυναμία μου είναι ο Βρυκόλακας που αντιπροσωπεύει όλους τους «ταλαιπωρημένους» καλλιτέχνες. Όλους αυτούς που νιώθουν ή είναι διαφορετικοί, που δεν ταιριάζουν με την εποχή τους και που προσπαθούν απεγνωσμένα να βρουν τρόπους επιβίωσης μέσα σε μια συγκεκριμένη κοινωνία με συγκεκριμένους κανόνες η οποία τους πνίγει και τους καταδικάζει σε μια μόνιμη δυστυχία, στο να κουβαλάνε ένα μόνιμο βάρος από το οποίο δεν μπορούν να ελευθερωθούν. Ο Βρυκόλακας είναι το αδιέξοδο κάθε καλλιτέχνη και επειδή ζω αυτό το αδιέξοδο καθημερινά… με συγκινεί ιδιαίτερα αυτός ο χαρακτήρας.

 

Πόσες ευχές έχετε μαζέψει από το κοινό; Τι θα τις κάνετε όταν τελειώσουν οι παραστάσεις; 

Όταν μου ήρθε για πρώτη φορά η ιδέα για το παιχνίδι με τις ευχές των θεατών δεν περίμενα ότι θα έρθει κάποια στιγμή όπου θα έχουμε μαζέψει πάνω από 1000 ευχές και δεν θα ξέρουμε τι να τις κάνουμε! Οι ευχές είναι τόσο πολλές και τόσο διαφορετικές… και είναι πολύ συγκινητικές όταν τις διαβάζεις όλες μαζί. Είναι κρίμα να μείνουν όλες αυτές οι ευχές κλεισμένες για πάντα μέσα σε ένα κουτί σε μια γωνιά του σπιτιού μου… Στόχος μου είναι να καταφέρω να εκδώσω ένα μικρό βιβλιαράκι ευχών που να εμπεριέχει όλες τις ευχές των θεατών μας και μικρές ζωγραφιές σε σχέση με αυτές. Έστειλα την ιδέα μου σε 150-200 εκδοτικούς οίκους. Απάντησαν 2-3. Αυτή είναι η πραγματικότητα στην Ελλάδα. Πάντως, τώρα, υπάρχει η πιθανότητα μιας σοβαρής συνεργασίας με έναν εκδοτικό οίκο και είμαι χαρούμενη για αυτό.

bow1

Για πληροφορίες σχετικά με την παράσταση αλλά και για δωρεάν προσκλήσεις από το blog μας, πατήστε εδώ.

Advertisements

2 responses to “Συνέντευξη: Μαριλού Βαλεοντή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s