EJEKT Festival – 1η μέρα, 18/6/2009, Ολυμπ. Ακίνητα Ξιφασκίας, Ελληνικό

ejekt 1

Σε αντίθεση με τη δεύτερη μέρα (για την οποία θα ακολουθήσει post από τον sid4), το χρονοδιάγραμμα της πρώτης μέρας του EJEKT τηρήθηκε κατά γράμμα. Παρότι άργησαν να ανοίξουν οι πόρτες, οι White Lies βρίσκονταν στη σκηνή ακριβώς στις 18:30 και μάλιστα ξεκινώντας με τα “A Place To Hide” και “To Lose My Life” συνεχόμενα! Αν και το φως της μέρας δεν ήταν ό,τι πιο ταιριαστό για τον ήχο τους, οι πιτσιρικάδες (21 ετών ο μεγαλύτερος!) ήταν αξιοπρεπέστατοι. Μπορεί να μην είχαν ιδιαίτερη σκηνική παρουσία, αλλά η εμφάνιση τους ήταν συνεπής και σχεδόν στα μισά το παιχνίδι με το κοινό είχε αρχίσει να δένει, όπως φάνηκε στο “Farewell To The Fairground”.

WHITE LIES

WHITE LIES

Οι Starsailor συνέχισαν την ευγενική ατμόσφαιρα πάνω στη σκηνή, ήταν όμως υπέρ του δέοντος gentlemen και στατικοί για τα στάνταρ ενός ανοιχτού φεστιβάλ και του ελληνικού κοινού πιο συγκεκριμένα. Όσο χαριτωμένος κι αν ήταν ο James Walsh όταν μας ζητούσε συγνώμη για το συνεχές κούρδισμα της κιθάρας του – λόγω κλοπής της δεύτερης του – και όσο καλοί κι αν ήταν ερμηνευτικά, δεν κατάφεραν να εκτινάξουν το set τους, παρά μόνο σε λίγες στιγμές όπως το “Silence Is Easy” ή το “Alcoholic” όπου κολακεύτηκαν και οι ίδιοι βλέποντας ότι οι περισσότεροι από κάτω ξέραμε απ’ έξω όλους τους στίχους! Όπως και να χει όμως, επρόκειτο για μια άρτια εμφάνιση στο σύνολο της.

STARSAILOR

STARSAILOR

Ο κοινός παρονομαστής και για τα 4 group της μέρας ήταν οι στιβαρές φωνές των frontmen τους. Αυτή του Tom Smith όμως ήταν με διαφορά η πιο βαρύνουσα! Οι Editors εμφανίστηκαν όταν είχε πλέον πέσει το σκοτάδι και προφανώς λόγω του ότι άργησαν να βγουν, έπαιξαν γύρω στα 10 λεπτά λιγότερο από τη 1 ώρα που είχε προκαθοριστεί. Κάθε άλλο παρά «λίγη» όμως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η παραμονή τους στη σκηνή. Δίχως χρονοτριβές και ιδιαίτερες πολυλογίες με το κοινό, μοίρασαν το set σχεδόν ισόποσα σε αρκετά νέα τραγούδια από το επερχόμενο (πιο ηλεκτρονικό) album τους και σε δυνατές στιγμές από τα 2 πρώτα. Καταιγιστικοί όπου έπρεπε, λεπτολόγοι σε άλλα σημεία και πάνω απ’ όλα πολύ συγκροτημένοι. Κατάφεραν να δείξουν το μεγαλείο τους αλλά άφησαν και μια αίσθηση ανολοκλήρωτου – ίσως και εσκεμμένα. Περιττό να αναφέρω ότι δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω κάποια στιγμή ως highlight του 50λεπτου! Μοναδική απορία η μη ύπαρξη encore… Θα μπορούσαν να παίξουν έστω ένα τραγούδι από τα πολλά που άφησαν απ’ έξω, όπως το «All Sparks».

EDITORS

EDITORS

Οι Pixies από τα πρώτα κιόλας λεπτά απέδειξαν ότι όντως ο παλιός είναι αλλιώς και μάλιστα όσο περνούν τα χρόνια γρυλίζει και πιο ωραία! Η Kim Deal επωμίστηκε το επικοινωνιακό κομμάτι, αφήνοντας στον Frank Black το μικρόφωνο μόνο για την ανατρεπτική – όπως πάντα – ερμηνεία των τραγουδιών. Ίσως η εμφάνιση τους αυτή να μην είχε τίποτα να προσθέσει σε εκείνη του 2004 στη Μαλακάσα και προφανώς θα ήταν πιο κατάλληλη επιλογή για headliners κάτι πιο φρέσκο από ένα συγκρότημα που απλά συνεχίζει να εξαργυρώνει τη φήμη του, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι τέσσερις Βοστωνέζοι το βράδυ της Πέμπτης θύμισαν ή έδειξαν σε πολύ κόσμο τι θα πει ροκ!

PIXIES

PIXIES

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s