Květa Legátová – Έρωτας στα Δάση της Μοραβίας

01

Ο έρωτας είναι προσωπικό πρόβλημα του καθενός, είναι λάφυρο ή τραγωδία·και δεν παίζει ρόλο αν βρίσκει ανταπόκριση.

 

Αγκάλιασα το Γιόζα από τη μέση, αυτός μ’ έπιασε από του ώμους. Παραμείναμε έτσι μέχρι να εξαφανιστούν τα πάντα, μέχρι να μείνουμε ολομόναχοι. Ανάμεσα στη γη και τον ουρανό. Αυτό που μας κρατούσε σε ισορροπία δεν είχε όνομα. Είχαμε μαρμαρώσει σε κατάσταση καταληψίας. Έπαψα να αντιλαμβάνομαι τον κοντινό μου περίγυρο. Το διάστημα είχε τη μορφή μια ανοιχτής πύλης. Και ξαφνικά μου συνέβη. Κράτησε ένα δευτερόλεπτο, ίσως και δύο, δεν έχει σημασία. Εγώ, που δεν πιστεύω σε κανένα θεό ούτε σε δαίμονες, αισθάνθηκα την παρουσία ενός τέρατος. Μας είχε περικυκλώσει, μας κατάπινε, είχαμε γίνει λεία του.

 

Όσο υπάρχει ο κόσμος ο άνθρωπος θα υποκλίνεται μπροστά στην Ομορφιά, και δεν θα υπάρχει ανοησία την οποία δεν θα ήταν ικανός να κάνει ο άνθρωπος για χάρη της.

Μετάφραση: Σόνια Στάμου – Ντορνιάκοβα

Εκδόσεις: Καστανιώτη, 2007

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s