Δημήτρης Σωτάκης – Το Θαύμα της Αναπνοής

02Οι σύγχρονες κοινωνίες χαρακτηρίζονται από ένα άκρατο υλισμό μέσω της απόκτησης ολοένα περισσότερων αγαθών, που για τους περισσότερους οδηγούν στην ευτυχία. Με την καταναλωτική αυτή εποχή στην οποία ζούμε, επέλεξε ο Σωτάκης να ασχοληθεί στο τελευταίο του βιβλίο, που είναι φοβερά επίκαιρο και νομίζω ότι ενδιαφέρει τον καθένα μας.

Ο ήρωας του βιβλίου, νέος και άνεργος έχοντας φτάσει σε οικονομική εξαθλίωση αποδέχεται μια περίεργη έως αλλόκοτη δουλειά, που εντοπίζει στις μικρές αγγελίες. Μια εταιρεία του προσφέρει μια τεράστια αμοιβή για να χρησιμοποιεί το σπίτι του ως αποθηκευτικό χώρο για ένα χρόνο. Δουλειά εύκολή, ξεκούραστη που αφήνει ένα φωτεινό παράθυρο στον ήρωα για να πραγματοποιήσει όλα όσα είχε ονειρευτεί: Ένα κύμα αισιοδοξίας με πλημμύρισε. Ώστε υπήρχε και για μένα ένα μερίδιο ζωής, κρατούσα το μέλλον στα χέρια μου, θα έφτανα μέχρι το τέλος της διαδρομής αυτού του ονείρου, θα διεκδικούσα όσα μου αναλογούσαν. Είχα πλέον τόσα πολλά να περιμένω, αισθανόμουν δυνατός, έτοιμος να γίνω κι εγώ μέλος της ανθρώπινης κοινότητας, ένας κανονικός άνθρωπος, με επιθυμίες και διεκδικήσεις, μακριά από τον αιώνιο τρόμο της αποτυχίας και τη βασανιστική αίσθηση της περιθωριοποίησης. Πράγματι η συνεργασία ξεκινάει και όλα στην αρχή πάνε περίφημα. Έπιπλα καταφτάνουν στο σπίτι και τα χρήματα μπαίνουν στο λογαριασμό, αλλά όσο περνάνε οι μέρες οι απαιτήσεις της εταιρείας γίνονται όλο και μεγαλύτερες, όλο και πιο παράλογες. Απαιτούν πλέον από την ήρωα να μην βγαίνει καθόλου από το σπίτι και να υπομένει απίστευτο περιορισμό του χώρου του και στέρηση της ελευθερίας. Υπομένει και τις πιο εφιαλτικές υποδείξεις αφού τα χρήματα μπαίνουν στην τράπεζα και τροφοδοτούν τα όνειρα του.

Ο Σωτάκης στήνει μια ιστορία γύρω από μια εξαιρετική ιδέα και την αναπτύσσει με τον καλύτερο τρόπο. Ένα μυθιστόρημα για το παρόν και το μέλλον, αλληγορικό, σαρκαστικό, κλειστοφοβικό, όπου ακόμα και Το Θαύμα της Αναπνοής υποτάσσεται στο κυνήγι της σύγχρονης καταναλωτικής ζωής για την απόκτηση αγαθών. Με ανάλογα βιβλία τέτοιας θεματικής εμβέλειας και ανάπτυξης φαίνεται ότι το μέλλον ανήκει στον Σωτάκη. Ο χαρακτηρισμός «διαβάζεται απνευστί» εδώ έχει μια πιο κυριολεκτική έννοια αφού είναι φορές που η ένταση της ιστορίας μου δημιούργησε δύσπνοια. Εξαιρετικό!

Εκδόσεις: Κέδρος, 2009

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.