Stephane Audeguy – Η Θεωρία των Νεφών

Όπως κάθε πράγμα υπερβολικά όμορφο, έτσι και τα σύννεφα είναι επικίνδυνα για τον άνθρωπο.

 

Για πρώτη φορά στην ζωή του ο Ρίτσαρντ Άμπερκρομπυ έρχεται αντιμέτωπος με την αήθη οχλαγωγία της φύσης υπό την πλέον μεγαλειώδη και παράφορη μορφή της: την ζούγκλα. Δεν είναι τόσο η οχλαγωγία καθεαυτή που τον καταπλήσσει, όσο η πλήρης απουσία ανθρώπινου ήχου από εκείνον τον ορυμαγδό. Η ζούγκλα βουίζει με τους δικούς της νόμους και δεν σκοτίζεται για τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι την εξερευνούν. Στα δάση κοντά στις πόλεις, όπου ο άνθρωπος πηγαίνει τακτικά να κυνηγήσει, σε όλη την Ευρώπη και ιδίως στην Αγγλία, τα ζώα έχουν μάθει προ πολλού να σωπαίνουν στο πλησίασμα του, να αποφεύγουν, σαν τον χειρότερο λεηλατητή, το πλάσμα εκείνο που σκοτώνει παρά φύση, χωρίς να του το υπαγορεύει η ανάγκη επιβίωσης. Και έτσι, η γαλήνια σιωπή των εξοχών μας δεν είναι παρά η απτή απόδειξη του τρόμου που έσπειρε εκεί ο άνθρωπος.

Μετάφραση: Μήνα Πατεράκη – Γαρέφη

Εκδόσεις: Κοάν, 2006

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s