Bohumil Hrabal – Ο Άνθρωπος που Έβλεπε τα Τρένα να Περνούν

Ούτε ν’ ακούσω δε θέλω για τη φύση! Κουνιέται συνέχεια η φύση, φώναξε ο μηχανοδηγός και γελώντας γύρισε προς το βαγόνι υπηρεσίας κι έκλεισε το μάτι του κάνοντας τους όλους να ξεσπάσουν σε γέλια. Αν ζωγράφιζα εκ του φυσικού θα ‘πρεπε να τα κάνω όλα πιο μικρά. Με τη φύση την πάτησα μια φορά κι αυτό μου φτάνει! Δανείστηκα μια βαλσαμωμένη αλεπού από το σχολείο και την έστησα στο δάσος ανάμεσα στα φυλλώματα. Πριν καλά καλά προλάβω ν’ αρχίσω να τη ζωγραφίζω κατέφτασαν δυο σκύλοι και την έκαναν κομματάκια. Τριακόσιες κορόνες μου στοίχισε. Ούτε ν’ ακούσω δε θέλω για τη φύση.

Μετάφραση: Μαρίνα Λώμη

Εκδόσεις: Αρσενίδης, 1995

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.