Fyodor Mikhailovich Dostoevsky – Το Υπόγειο

Μπορεί, βλέπετε, ο άνθρωπος ν’ αγαπάει, όχι μονάχα την καλοπέραση. Μπορεί εξίσου ν’ αγαπάει και τα βάσανα. Μπορεί γι’ αυτόν, το να υποφέρει να του είναι εξίσου ωφέλιμο, όσο και το να καλοπερνάει. Κι ο άνθρωπος είναι φορές, που αγαπάει τρομερά, με πάθος, τα βάσανα κι αυτό είναι γεγονός. Εδώ πια δεν υπάρχει κανένας λόγος, να καταφύγετε στην παγκόσμια ιστορία. Ρωτήστε τον εαυτό σας, αν μονάχα είστε άνθρωπος και ζήσατε λιγάκι.

Μετάδραση: Κοραλία Μακρή

Εκδόσεις: Γκοβόστη

Advertisements

2 responses to “Fyodor Mikhailovich Dostoevsky – Το Υπόγειο

  1. «Όχι μονάχα κακός δεν ήμουν, μα μήτε τίποτε δεν μπόρεσα ποτέ να γίνω, μήτε κακός, μήτε αγαθός, μήτε παλιάνθρωπος, μήτε ήρωας, μήτε έντομο. Και τώρα αποτελειώνω την ζωή μου στη γωνιά μου, ερεθίζοντας τον εαυτό μου με την παρηγοριά, που δε χρησιμεύει σε τίποτε, πως ένας άνθρωπος με μυαλό δεν μπορεί στ’ αλήθεια να γίνει κάτι και πως μονάχα ο βλάκας κάτι γίνεται.» σελ.11

    Μου αρέσει!

  2. Και η αρχή πάντως είναι όλα τα λεφτά:
    «Είμαι άρρωστος άνθρωπος… Είμαι κακός άνθρωπος. Άνθωπος αποκρουστικός. Νομίζω, πως μου πονάει το συκώτι. Άλλωστε, δεν καταλαβαίνω καθόλου, τι αρρώστια έχω και δεν ξέρω ακριβώς, τι μου πονάει.»
    Καλώς ήρθες!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s