Yasunari Kawabata – Η Χώρα του Χιονιού

Λίγο λίγο, η θέρμανση θάμπωσε το τζάμι του παραθύρου, ενώ απ’ έξω έσβηνε το τοπίο της πεδιάδας που περνούσε· και το παιχνίδι του καθρέφτη ξανάρχισε όπως το κάθε τι ξαναρχίζει αιώνια, εικονίζοντας τούτη τη φορά μες στην ημιδιαφάνεια του αόριστες σιλουέτες ταξιδιωτών. Το τρένο, με τα τρία ή τέσσερα σαραβαλιασμένα του βαγόνια κάποιας άλλης εποχής, δεν έμοιαζε σε τίποτε με τις ταχείες των μεγάλων κεντρικών γραμμών. Βρισκόσουν εκεί σαν μέσα στο τρένο κάποιας άλλης, παράξενης χώρας. Ο φωτισμός ήταν κίτρινος και χαμηλός. Παραδομένος ολόκληρος στα ονειροπολήματα και στην αχλύ της φαντασίας του, ο Σιμαμούρα έβλεπε τον εαυτό του να ταξιδεύει έξω από την πραγματικότητα, να παρασέρνεται προς το μέγα κι αιώνιο Κενό, έξω από το χρόνο και το χώρο, από κάποιο άρμα υπερφυσικό.

Μετάφραση: Γιώργος Λεωτσάκος

Εκδόσεις: Κέδρος, 1968

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s