Συγγραφικές συγγένειες

Με αφορμή το τελευταίο βιβλίο του Ανδρέα Μήτσου, ξανάπιασα μετά από χρόνια τον Σωσία του Dostoyevsky. Συνδετικός κρίκος των δύο το λογοτεχνικό τέχνασμα του σωσία, που και στα δύο βιβλία βρίσκεται στον πυρήνα της υπόθεσης και αποτέλεσε την αφορμή αυτής της ανάρτησης.

Ο Σωσίας του Dostoyevsky, ένα από τα πρώτα του έργα γράφτηκε το 1846 και καταπιάνεται με τον ανθρώπινο ψυχισμό και πιο συγκεκριμένα με το ψυχοπαθολογικό σύνδρομο, που ονομάζεται σύμπτωμα του σωσία. Ο ήρωας του βιβλίου, ονομάζεται Γκολιάτκιν  και εργάζεται ως δημόσιος υπάλληλος. Ο ανισόρροπος ψυχισμός του τον οδηγεί να βλέπει στο πρόσωπο ενός συνονόματου υπάλληλου τον άνθρωπο που προσπαθεί να πάρει τη ζωή του, την δουλειά του και εν τέλει να οικειοποιηθεί ολόκληρη τη ζωή του. Μια εξαιρετική νουβέλα, που περιέχει τα ψήγματα ενός σπουδαιότατου συγγραφέα που θα μας χαρίσει αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Στη λογοτεχνία όπως και σε άλλες μορφές τέχνης παρθενογένεση δεν υπάρχει έτσι στο νέο βιβλίο του Ανδρέα Μήτσου, στον Αγαπημένο των Μελισσών (Εκδ. Καστανιώτη), ο συγγραφέας πατάει στο θέμα του σωσία για να στήσει πολύ έντεχνα μια ιστορία γύρω από το θέμα του χρόνου και την ροή του στη ζωή των ανθρώπων. Η γραφή του ισορροπεί απ’ τη μια στη μυθοπλασία και από την άλλη στην δοκιμιακή αφήγηση. Ήρωας του ο 59χρονος Μπρούνο Γκούσταφσον, Σουηδός ανθρωπολόγος, που γνωρίζει σε μια παραλία της Ναυπάκτου τον Έλληνα σωσία του, νεότερο κατά είκοσι χρόνια. Δε μιλούσα. Τον παρατηρούσα σε άκρα επιφυλακή. Ήταν ο εαυτός μου, εγώ ολόιδιος. Έβλεπα μπροστά μου τον απόλυτο σωσία μου. Έδειχνε μόνο είκοσι χρόνια νεότερος μου. Τον κοίταζα καταπρόσωπο με το στόμα ανοιχτό. Ο Μπρούνο αποφασίζει να πάρει την θέση του σωσία του σκοτώνοντας τον και αποκτώντας την νέα και όμορφη γυναίκα του. Το σχέδιο του πάει κατ’ ευχή, αλλά η κόρη του προλαβαίνει να συλλάβει το παιδί του θύματος και η τιμωρία -όπως σε ελληνική τραγωδία- θα είναι αμείλικτη γι’ αυτόν που θέλησε να ανατρέψει την φυσική ροή του χρόνου. Μια πολύ καλή πρόταση από την φετινή λογοτεχνική σοδειά που μέσα σε 160 σελίδες προλαβαίνει να θίξει πολλά θέματα ενταγμένα στην πλοκή του. Ο Dostoyevsky από την άλλη θα αποτελεί πάντα σταθερή λογοτεχνική αξία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s