Sebastian Barry – Η Μυστική Γραφή

b140439Οι αναμνήσεις και η μνήμη είναι δύο θεματικές, που με σαγηνεύουν πάντα όταν παρουσιάζονται με ευφάνταστο τρόπο στην εξέλιξη μιας ιστορίας, όπως γίνεται στο εξαιρετικό μυθιστόρημα του Ιρλανδού Sebastian Barry, ο οποίος με ιδιαίτερη μαεστρία και έντονο το στίγμα ποιητικών αναφορών πλάθει μια ιστορία όπου ως κύριο χαρακτηριστικό στην εξέλιξη της έχει την διπλή αφήγηση.
Από την μια και σε πρώτο πλάνο η αφήγηση της Ροσίν ΜακΝάτλι, μιας υπέργηρης τροφίμου της Ψυχιατρικής Κλινικής του Ρασκόμον, η οποία αποφασίζει να αποτυπώσει την περιπετειώδη ζωή της σε ένα κρυφό ημερολόγιο και από την άλλη ο θεράπων ιατρός της Ροσίν, δόκτωρ Γκρεν, που με την σειρά του μας κάνει κοινωνούς των σκέψεων του, μετά τον θάνατο της γυναίκας του και πριν την μετακόμιση και κατεδάφιση της Ψυχιατρικής Κλινικής του Ρασκόμον. Οι δύο αφηγήσεις κάποια στιγμή τέμνονται προς το τέλος του βιβλίου, οδηγώντας σε κορύφωση την πλοκή ενώ όσο ο δόκτωρ Γκρεν ανασκαλεύει το παρελθόν της Ροσίν, νοιώθει να τον συνδέει ένας δεσμός παράξενος και μυστηριώδης.
Η αφήγηση της Ροσίν ξεκινάει με μια ιδιαίτερη σκληρή παραδοχή: Είμαι μόνη, ολομόναχη, δε με ξέρει άνθρωπος στον κόσμο εκτός απ’ όσους ζούνε εδώ πέρα, όλοι οι δικοί μου, τα ψίχουλα κόσμου που άλλοτε με γνώριζαν, με τη μανούλα μου υποθέτω στο ρόλο της καπετάνισσας, όλοι τους είναι παρελθόν. Στην εξιστόρηση της οι οικογενειακές αναμνήσεις και ιδιαίτερα η αγάπη για τον πατέρα της, εναλλάσσονται με την γνωριμία με τον μετέπειτα σύζυγο της τον Τομ Μακνάτλι, τον χωρισμό της, την γέννηση του παιδιού της τον κατ’ οικον περιορισμό της και την εισαγωγή στην ψυχιατρική κλινική. Το παρελθόν επιστρέφει με νοσταλγία, παρά τις τραυματικές του πτυχές, κρύβει θολά μυστικά και ακόμα θολότερα γεγονότα, που ίσως εσκεμμένα απωθεί η μνήμη: Η μνήμη, φαντάζομαι αν την παραμελήσεις γίνεται σαν την αποθήκη, ή το καμαράκι που είχαν παλιά τα σπίτια για τα ξύλα και το κάρβουνο, όλα ένα ανάκατο κουβάρι, και ίσως όχι μονάχα από αμέλεια μα κι από το τόσο τυχαίο και άσκοπο ανασκάλεμα, καθώς επίσης από πεταμένα πράματα που δεν έχουνε θέση εκεί μέσα. Στην αφήγηση του δόκτωρ Γκρεν κυριαρχεί η προσπάθεια του να συνέλθει από την απώλεια της γυναίκας του με το πένθος να τον έχει καταβάλει: Το πένθος έχει αβύσσους που μόνον ο πενθών γνωρίζει. Είναι σαν ταξίδι στο κέντρο της γης, σαν να με παρασέρνει μια πελώρια μηχανή που τρυπάει ολοένα το φλοιό, το μάγμα. Και στο τιμόνι της ένα ανθρωπάκι που διαρκώς αποτρελαίνεται. Τρόμος, τρόμος και η επιστροφή ανέφικτη.
Η ιστορία εξελίσσεται κατά κύριο λόγο σε μια μικρή κωμόπολη της Ιρλανδίας, το Σλάιγκο και μέσω της αφήγησης γίνονται έντεχνα αναφορές στον Ιρλανδικό εμφύλιο πόλεμο και στην κόντρα προτεσταντισμού και καθολικισμού. Η Μυστική Γραφή είναι πράγματι ένα σπουδαίο βιβλίο, δικαιολογώντας απόλυτα το τίτλο ως ένα από τα σπουδαιότερα αγγλόφωνα μυθιστορήματα των τελευταίων χρόνων.

Μετάφραση: Αύγουστος Κορτώ
Εκδόσεις: Καστανιώτη, 2009

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s