Γιάννης Κοντός – Χωρίς Χρονική Διάρκεια

11935

Άρχισε να μυρίζει το σκοτωμένο απόγευμα.
Μύρισε και το καλοκαιράκι.

Διαμπερές τραύμα ο ήλιος
και ούτε συζήτηση για την αγάπη μου.
Έχω ένα κενό στη μνήμη μου.
Ένα χωράφι, ας πούμε, και κει βρίσκονται
τα πιο περίεργα πράγματα.
Άδειες κονσέρβες, μέχρι όνειρα.

Κατά τα άλλα ζω κανονικά.

Μόνο που μερικές φορές, ο φόβος
αυτό το κατοικίδιο ζώο
μπερδεύεται στα πόδια μου τρίζοντας.

«Τα Απρόοπτα»
Εκδόσεις: Κέδρος, 1975

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s