Julien Green – Ο Άλλος Ύπνος

AVT_Julien-Green_483

Ακόμη και σήμερα, όποτε περνώ από κάποιους δρόμους, μια δυο φορές το χρόνο αν ο αέρας είναι δροσερός, αν υπάρχει αυτό το παρθενικό κάτι που το αισθανόμαστε όταν πλησιάζει το φθινόπωρο, ακούω τα κελεύσματα της παιδικής μου ηλικίας. Όλα οπισθοχωρούν και σβήνουν μέσα στη νύχτα της συνείδησης∙ δεν υπάρχουν παρά αυτές οι δυσδιάκριτες φωνές που μόνον εγώ μπορώ να τις ακούσω. Α! γιατί να μην μπορούμε να ξαναβρούμε την τάδε στιγμή όπου η καρδιά χτυπούσε δυνατά, όπου το κεφάλι βαρύ από όνειρα έγερνε πάνω σε μια εικόνα του βιβλίου, ενώ δεν τολμούσαμε να γυρίσουμε την σελίδα, από φόβο μην ταράξουμε την υπέροχη ακινησία των πραγμάτων γύρω μας.

Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
Εκδόσεις: Ίνδικτος, 2008

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s