John Banville – Η Έκλειψη

b73136Με τον σπουδαίο Ιρλανδό συγγραφέα John Banville είχα συστηθεί διαμέσου ενός από τα κορυφαία του βιβλία, που είχε αποσπάσει το βραβείο Booker 2005 και μιλάω βέβαια για την Θάλασσα, όπου πράγματι είχα εντυπωσιαστεί από τoν ποιητικό τρόπο γραφής του, όπου διακρινόταν έντονες τάσεις στοχασμού και μια βαθιά ανθρώπινη ματιά.
Με την Έκλειψη δεν περίμενα τίποτα λιγότερο, από στιγμές αναγνωστικής απόλαυσης, που καταφέρνει και εδώ απλόχερα ο Balville να προσφέρει. Ο ήρωας του βιβλίου, που ακούει στο όνομα Αλεξάντερ Κλιβ, ηθοποιός και παντρεμένος με ένα παιδί, αποφασίζει να εγκαταλείψει καριέρα και οικογένεια και να εγκατασταθεί στο πατρικό του σπίτι και τόπο των παιδικών του αναμνήσεων, με απώτερο σκοπό τη ηθελημένη απόσυρση του. Εκεί θα έρθει αντιμέτωπος με το παρελθόν, που άλλες φορές τον επισκέπτεται νοσταλγικά και άλλες μέσω φαντασμάτων του ξυπνάει μνήμες που έχουν σβήσει. Πολύ χαρακτηριστικά ο ήρωας-αφηγητής εξωτερικεύει τις ενδόμυχες σκέψεις του: Η μνήμη είναι παράξενη στο πόσο γερά συγκρατεί τις πιο φαινομενικά ασήμαντες στιγμές. Ολόκληρα κομμάτια της ζωής μου έχουν χαθεί όπως ένας βράχος που πέφτει μες την θάλασσα και όμως μέσα μου υπάρχουν απίστευτες λεπτομέρειες πραγμάτων που μοιάζουν μηδαμινά. Συχνά αυτές τις μέρες νωχελικότητας και ειδικά, τι νύχτες αϋπνίας περνάω την ώρα μου μαζεύοντας κομμάτια από τη μια ή την άλλη ανάμνηση, σαν κοτσύφι που ραμφίζει ανάμεσα σε περασμένα φύλλα, ψαχουλεύοντας για κείνο το κάτι που θα του τραβήξει την προσοχή, για κείνο το μοναδικό κάτι που κρύβεται στη λάσπη ανάμεσα σε φλούδες κορμών και ξερά τσόφλια και μαδημένα φτερά, την μπουκιά που θα δώσει νόημα σε μια ανάμνηση χωρίς νόημα, τη θρεμμένη κάμπια που σε ανοιχτή θέα, καλύπτεται κάτω από το καμουφλάζ του τυχαίου. Ταυτόχρονα όμως υπάρχει και το παρόν, που τον κρατάει βαθιά αγκιστρωμένο πάνω του εμποδίζοντας την προσπάθεια του Κλιβ για την απόσυρση από τα εγκόσμια.
Στο σημείο του μετεωρισμού του Αλεξάντερ Κλιβ ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν έγκειται η μεγάλη γοητεία της Έκλειψης. Στην ζωή που του ανήκει ή όχι και τόσο… Η ζωή, η ζωή είναι πάντοτε μια έκπληξη. Τη στιγμή που νοιώθεις ότι την έχεις πιάσει από τα μαλλιά, ότι έχεις μάθει τέλεια το ρόλο σου, κάποιος από τον θίασο θα έχει την έμπνευση να αρχίσει να αυτοσχεδιάζει και τότε όλο το έργο θα αποδιοργανωθεί. Στην ζωή που κρύβεται η ευθύνη που αναλαμβάνει κάθε άνθρωπος για να είναι σωστός απέναντι στις υποχρεώσεις του και από την άλλη στην προσωπική διάθεση για ευτυχία του κάθε ανθρώπου.
Ο John Banville συνθέτει άλλο ένα σπουδαίο μυθιστόρημα και το κάνει με τον πιο ευφάνταστο και ταυτόχρονα απλό τρόπο. Μιλώντας κατευθείαν στην ψυχή του αναγνώστη, για καταστάσεις που σαφώς απασχολούν διαχρονικά τον άνθρωπο.

Μετάφραση: Ελένη Παγκαλιά
Εκδόσεις: Καστανιώτη, 2002

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s