Mario de Sa Carneiro – Η απολογία του Λούσιο

carneiro-sm

Τίποτα δεν με γοητεύει πια. Βαριέμαι τα πάντα, όλα μου προξενούν ναυτία. Τα ελάχιστα πράγματα που μ’ ενθουσιάζουν, όταν τα θυμάμαι, γρήγορα χάνονται, εξανεμίζεται ο ενθουσιασμός μου αμέσως – όταν τα αναμετρήσω τα βρίσκω τόσο άθλια, τόσο τιποτένια… Για να καταλάβετε, τις προάλλες, μέσα στη νύχτα, στο κρεβάτι μου, προτού κοιμηθώ, μου ήρθαν διάφορες σκέψεις. Ένιωθα ευτυχισμένος μερικές στιγμές, ονειρευόμουν τη δόξα, τον έρωτα, τις χαρές… Όμως σήμερα δεν ξέρω με τι όνειρα να οπλιστώ. Οχυρώθηκα με τα μεγαλύτερα… αλλά και αυτά τα μπούχτισα: πάντα τα ίδια -αδύνατο να βρώ άλλα… Έπειτα, χόρτασα μόνo αυτά που ήδη έχω- άλλα βαρέθηκα κι αυτά που έχω, γιατί στη ζωή, όπως και στα όνειρα, είναι πάντοτε τα ίδια. Κι αν κάποιες στιγμές μπορώ να υποφέρω επειδή δεν έχω ορισμένα πράγματα που ακόμα δεν τα γνωρίζω ολοκληρωτικά, όταν βαθαίνω καλύτερα, διαπιστώνω το εξής: Ω Θέε μου, αν τα είχα θα ήταν ακόμα μεγαλύτερος ο πόνος μου, ακόμα μεγαλύτερη η ανία μου. Τελικά η σπατάλη χρόνου είναι σήμερα ο μοναδικός σκοπός της έρημης ύπαρξης μου. Αν ταξιδεύω, αν γράφω – αν ζω, με μια λέξη, είναι μόνο για να καταλώνω στιγμές, πίστεψε με: άλλα πολύ σύντομα -ήδη το προαισθάνομαι- κι αυτό ακόμα θα το χορτάσω. Και τι θα κάνω τότε; Δεν ξέρω… δεν ξέρω… Α, τι ατελείωτη πικρία…

Μετάφραση: Κρίτων Ηλιόπουλος
Εκδόσεις: Νήσος, 2012

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s