Marcus Malte – Μπλέ Νότες σε Κόκκινο Φόντο

b194763Ο συνδυασμός μουσικής με μυθοπλασία, πάντα ήταν κάτι που με γοήτευε και κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το βιβλίο του Marcus Malte. Το μυθιστόρημα του όπως δηλώνει και ο τίτλος Μπλε Νότες σε Κόκκινο Φόντο, περιέχει γενναίες δόσεις μουσικής και συγκεκριμένα, τζαζ της θρυλικής δισκογραφικής Blue Note και έχει ως επίκεντρο μια τραγική ιστορία, τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας και τα μικρά και μεγάλα δράματα που έλαβαν χώρα εκεί.
Η δραματική ιστορία που κρύβεται πίσω από τον πυρήνα όπου θα ξετυλιχθεί το κουβάρι της υπόθεσης, έχει να κάνει με τον τραγική δολοφονία της Βέρα Σαντ, πρόσφυγα του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου που είχε καταλήξει στο Παρίσι. Ο Μίστερ, έγχρωμος πιανίστας τζαζ και κρυφά ερωτευμένος με την Βέρα και ο φίλος του ταξιτζής Μπομπ θα ξεκινήσουν μια αγωνιώδη αναζήτηση των ενόχων της απεχθούς δολοφονίας της Βέρας. Μια αναζήτηση που θα ανασύρει στην επιφάνεια, παιχνίδια της πολιτικής εξουσίας, αλλά θα αποκαλύψει και ειδεχθείς λεπτομέρειες στο τι συνέβη τα χρόνια του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία.
Το βιβλίο του Malte δύσκολα κατηγοριοποιείται και αυτό γιατί θίγει πολλά θέματα. Ναι μεν κέρδισε το βραβείο Prix Mystere de la Critique και σίγουρα το μυστήριο είναι κυρίαρχο στις σελίδες του, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Αρκετά επιτυχημένα ρίχνει φως σε αθέατες πλευρές της πρόσφατης πολιτικής ιστορίας, που έχει να κάνει με τον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο, ενώ αποκαλύπτει και πλεκτάνες της πολιτικής εξουσίας, που μπροστά στο τίμημα της ακόμη και η ανθρώπινη ζωή δεν σημαίνει σχεδόν τίποτα.
Ο συγγραφέας προσπαθεί και πετυχαίνει να ισορροπήσει στο κείμενο τα στοιχεία του λυρισμού με τις τραγικές εικόνες καταφέρνοντας να δημιουργήσει μια ενιαία αφήγηση και βοηθούμενος από πινελιές χιούμορ αλλά και από τα ενδιάμεσα κεφάλαια όπου η νεκρή Βέρα περιγράφει με τρόπο που έχει ποιητικές προεκτάσεις την ζωή της πριν και μετά το πόλεμο. Εν τέλει πιστεύω ότι ο σκοπός του συγγραφέα πέτυχε, γιατί ως μουσικός και ως λάτρης –προφανώς- της τζαζ μουσικής παρέδωσε ένα μυθιστόρημα, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν ένας αυτοσχεδιασμός της τζαζ, ενώ διάχυτη είναι καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης μια γοητεία, που θυμίζει ασπρόμαυρη νουάρ κινηματογραφική ταινία.

Μετάφραση: Κώστας Κατσουλάρης
Εκδόσεις: Κέδρος, 2014

Το soundtrack του βιβλίου:

Gerry Mulligan, Herbie Hancock – Maiden Voyage, Sarah Vaughan – There Will Never Be Another You, Cole Porter – Everytime We Say Goodbye

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s