Joseph Conrad – Τυφώνας

Joseph_Conrad

Το κοίταζε τούτο το καράβι, αποσταμένο κι έρημο, να παλεύει σκληρά μέσα σε μια σκηνογραφία αγριωπή από νερά μελανά, σα βουνά ξεσηκωμένα, που καθρεφτίζανε τις φεγγοβολές κόσμων μακρινών. Προχωρούσε αργά, ξεφυσαίνοντας στην καρδιά του σίφουνα την περισσευούμενη δύναμη του, μέσα σε άσπρο σύννεφο από καπνό, κι η βαθιά δόνηση της εξάτμισης έμοιαζε βρούχισμα της πρόσκλησης που αφήνει ένα πλάσμα της θάλασσας ζωντανό, ανυπομονώντας να ξαναρχίσει τον αγώνα. Ξάφνου έπαψε. Στέναξε ο ήσυχος αιθέρας. Πάνω από το κεφάλι του Τζούκς λίγα τα αστέρια έλαμψαν στο βυθό της χούνης που ανοίγουνε τα μαύρα σύννεφα. Σούρωσε η μελανή τους φράντζα γύρω στο δίσκο του κρυστάλλινου ουρανού που δέσποζε το καράβι. Κι αυτά τ’ αστέρια θαρρείς και το κοίταζαν επίμονα, σα για στερνή φορά, και το ένδοξο σμάρι τους στεκότανε σα διάδημα πάνω σε μέτωπο σκυνθρωπό.

«Τυφώνας. Φάλκ. Τα Νιάτα»
Μετάφραση: Άγγελος Τερζάκης
Εκδόσεις: Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2005

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s