Nadine Gordimer – Ένας Τυχαίος Εραστής

gordimer

Αν το ονειρεύτηκε πράγματι ή αν αποφάσισε ότι θα πρέπει να ήταν όνειρο ο χείμαρρος των σκέψεων που την κατέκλυσε, δεν έχει τόση σημασία. Την παραμονή της αποχώρησης από ένα επισφαλές αγκυροβόλι, είναι έτσι κι αλλιώς φυσική η επάνοδος της αντιπαραβολής που επιχειρεί το ταίριασμα, βάζοντας δίπλα δίπλα εικόνες, χρόνια, ημέρες, λεπτά. Η σχετική διάρκεια όλων αυτών μπορεί να είναι αντιστρόφως ανάλογη της σπουδαιότητας τους. Το λεπτό είναι μεγαλύτερο από το χρόνο. Είτε πρόκειται για μια έφοδο στην αποθήκη του υποσυνείδητου είτε για μια άγρυπνη νύχτα – όταν ανακαλεί κανείς το πρωί τα υποτιθέμενα όνειρα, πόσες σκηνές δεν επινοεί στην προσπάθεια του να βρει τη συνοχή ανάμεσα στο συνειδητό και το υποσυνείδητο; Αυτό θα πρέπει να υπάρχει – κι αν είναι ανέφικτο; Πρέπει να βρεθεί. Κι αν μπορούσε να βρεθεί – τότε θα υπήρχε βεβαιότητα. Βεβαιότητα για ποιο πράγμα; Τι ακριβώς υπονοεί αυτό; Για το λόγο που ζεις όπως ζεις. Και για το πώς θα έπρεπε. Δίχως κανόνες, ούτε εκείνους των Προαστίων, ούτε καν (όχι πια!) εκείνους τους μη-κανόνες του Τραπεζιού – το μόνο βοήθημα είναι εκείνη η φευγαλέα συνοχή- κάτι από αυτό που σε γενικές γραμμές εκλαμβάνεται ως αλήθεια. Αλλά καλύτερα ας αποφεύγονται οι μεγαλοστομίες, για όνομα του Θεού, για όνομα του Προφήτη. Εντάξει η προσωπική αλήθεια. Κανενός άλλου.

Μετάφραση: Τόνια Κοβαλένκο
Εκδόσεις: Καστανιώτη, 2003

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s