Emile Zola – Η Χαρά της Ζωής

ZOLA_1902B

Σιγά σιγά η Πολίν ξανάπεσε στη θλίψη της. Μετά την ελπίδα και το θρίαμβο που ένιωσε για μια στιγμή, ο πόνος τώρα ήταν πιο μεγάλος. Δεν ήταν οι παλιές βίαιες κρίσεις που την τρέλαιναν για μιαν ολόκληρη ώρα· ήταν ένα αργό λιώσιμο, σαν να είχε πέσει πάνω της μια μάζα που το βάρος της τη συνέθλιβε όσο περνούσε η ώρα. Από δω και πέρα τίποτα δεν μπορούσε να διορθωθεί, δεν υπήρχε σωτηρία. Η δυστυχία της έφτανε στο τέλος.

Μετάφραση: Βασιλική Τσίγκανου
Εκδόσεις: Στάχυ, 2000

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s