Laszlo Krasznahorkai – Πόλεμος και Πόλεμος

László Krasznahorkai in 2011.

…οι καταδικασμένοι στη μοναξιά και στη δυστυχία τον συγκινούσαν και είχαν την συμπάθεια του, να λοιπόν γιατί -και πώς να μην εκπλαγεί κανείς μετά από τέτοια παιδικά χρόνια- ο ίδιος υποχωρούσε πάντα και έμενε στο περιθώριο, κρυβόταν, έδειχνε αδύναμος και συγκρατημένος, και, ως ενήλικας, εξαιτίας των υποχωρήσεων, της περιθωριοποίησης, των υπεκφυγών και των παλινδρομήσεων, είχε γίνει το πρότυπο της ήττας, κι αυτό, είπε κάνοντας ένα βήμα προς την πόρτα, δεν ήταν επειδή αναγνώριζε ο ίδιος τον εαυτό του ανάμεσα στους ηττημένους, όχι, ένας τέτοιος λόγος για να εξηγήσει τη στάση του θα ήταν τόσο απωθητικός όσο και εγωκεντρικός, όχι, αφενός η προσωπική του ζωή δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ιδιαιτέρως δύσκολη, έιχε έναν πατέρα, μια μάνα, μια οικογένεια, μια παιδική ηλικία, και αφετέρου, η βαθιά του έλξη για τους ηττημένους της ζωής καθορίζονταν από μια ανώτερη δύναμη, ανεξάρτητη της θέλησης του, μια αδιάσειστη αλήθεια, σύμφωνα με την οποία, η ψυχική κατάσταση του στα παιδικά του χρόνια, βασισμένη στην ενσυναίσθηση, στην ευγένεια και στην τυφλή εμπιστοσύνη, ήταν δίκαιη, βαθύτατα δίκαιη, αλλά, και άφησε έναν αναστεναγμό προσπαθώντας μ’ αυτόν τον τρόπο να τραβήξει την ελάχιστη, έστω, προσοχή της γυναίκας, ίσως όλα αυτά να ήταν μόνο προσχήματα, μάταιες προσπάθεις για να βρει δικαιολογίες…

Μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου
Εκδόσεις: Πόλις, 2015

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s