Γιάννης Ρίτσος – Τα Αιώνια

45f0ee3f-2d2f-4955-9763-b45660be73f4image5

Αυτές τις ίδιες ακριβώς σημερινές εφημερίδες τις διαβάσαμε
και πέρσι και πρόπερσι και πρίν πενήντα χρόνια, κι ίσως
μετά διακόσια χρόνια τις ίδιες θα διαβάζουν –
πόλεμοι, καταποντισμοί, λοιμοί, λιμοί. Ένα ποτήρι
πέφτει και σπάει. Τα πρωινά, οι γυναίκες
βγάζουνε στην αυλή για να τα λιάσουν, μαζί με τα σεντόνια,
και τα δικά μας δεκανίκια, γιατί κι αυτά μουχλιάζουν και
   σαπίζουν
κι αντί να σε στηρίζουν πιά, θα πρέπει εσύ να τα στηρίζεις.

«Άργα, πολύ αργά, μέσα στη νύχτα»
Εκδόσεις: Κέδρος, 1992

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s