Francois-Rene de Chateaubriand – Οδοιπορικό-Η Ελλάδα του 1806

Θα ‘λεγες πως η ίδια η Ελλάδα θέλει να δείξει με το πένθος της τη δυστυχία των παιδιών της. Παντού σχεδόν η χώρα είναι ακαλλιέργητη, το έδαφος γυμνό, μονότονο, άγριο, μ’ ένα χρώμα κίτρινο και μαραμένο. Δεν υπάρχουν ποτάμια, αλλά μικρά ρυάκια και χείμαρροι ξένοι το καλοκαίρι. Δε βλέπεις πουθενά ή σχεδόν πουθενά στα χωράφια αγροκτήματα· δε συναντάς οργωτές μήτε κάρα και ζεμένα βόδια. Τίποτα πιο θλιβερό από το να μην μπορείς ν’ ανακαλύψεις πουθενά αχνάρια από μοντέρνες ρόδες εκεί που φαίνονται ακόμα στα βράχια τα σημάδια των αρχαίων τροχών. Κάποιοι χωρικοί μόνο, φορώντας μακριούς χιτώνες και μ’ ένα κόκκινο σκουφάκι στο κεφάλι, σαν τους κακούργους της Μασσαλίας, περνώντας σας λένε ένα θλιβερό «καλησπέρα». Σπρώχνουν γαϊδούρια και μικρά ορθότριχα άλογα, που τους φτάνουν για να κουβαλήσουν τα λιγοστά τους γεωργικά σκεύη ή τους καρπούς του αμπελιού τους. Ζώστε αυτή την ερημωμένη στεριά με μια θάλασσα σχεδόν το ίδιο έρημη, βάλτε στην πλαγιά ενός βράχου μια ετοιμόρροπη σκοπιά ή ένα παρατημένο μοναστήρι κι ανάμεσα τους ένα μιναρέ, σύμβολο της δουλείας, ύστερα ένα κοπάδι κατσίκες ή πρόβατα να βόσκουν ανάμεσα σε σπασμένες κολόνες, το τουρμπάνι ενός Τούρκου οδοιπόρου, που το βλέπουν οι βοσκοί και το βάζουν στα πόδια (κι έτσι η στράτα φαίνεται ακόμα πιο έρημη) και θα ‘χετε μια ιδέα αρκετή για τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας.  

Μετάφραση: Αντρέας Καραντώνης
Εκδόσεις: Δωδώνη, 1979

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s