Neel Mukherjee – Η Ζωή των Άλλων

Η πενταετία 1966-1970 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από τις πιο σημαντικές του 20ου αιώνα και μια μικρή αναδρομή στα γεγονότα που την σημάδεψαν επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές: έναρξη της πολιτιστικής επανάστασης στην Κίνα, η Χούντα των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα, η σύλληψη και η εκτέλεση του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα στη Βολιβία, ο Πόλεμος των Έξι Ημερών στη Μέση Ανατολή, η Άνοιξη της Πράγας, η δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, η συνέχιση του πολέμου του Βιετνάμ και οι συνεχείς διαδηλώσεις για τον τερματισμό του. Την χρονική αυτή περίοδο επιλέγει ο Ινδός συγγραφέας Neel Mukherjee για να αναπτύξει την υπόθεση του βιβλίου του Η Ζωή των Άλλων, και η οποία περίοδος συμπίπτει με την συμπλήρωση είκοσι χρόνων ανεξαρτησίας της Ινδίας από το Ηνωμένο Βασίλειο, στις 15 Αυγούστου του 1967.
Ο τόπος όπου εκτυλίσσεται κατά κύριο λόγο η υπόθεση είναι η πόλη της Καλκούτας, η οποία υπήρξε η πρωτεύουσα της Βρετανικής Ινδίας έως το 1912 και όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά οι Εγγλέζοι έχτισαν… ενώνοντας έλη και βάλτους και λασπότοπους γεμάτους κουνούπια. Στην πόλη αυτή κατοικεί η οικογένεια Γκός με τα πέντε παιδιά τους και τις οικογένειες που έχουν δημιουργήσει καθώς και τα εγγόνια τους. Το γερασμένο ζευγάρι των Προφουλναθ και Χαρούβαλα, διοικεί το μεγάλο σπιτικό. Τέσσερις όροφοι, με την ημερομηνία ολοκλήρωσης της κατασκευής, 1921 σε ανάγλυφη πλάκα στο οριζόντιο κέντρο της πρόσοψης, στην κορφή, ακριβώς κάτω από το παραπέτο. Ήταν ένα γερό, μολονότι συνηθισμένο και τώρα πια άσχημο κατασκεύασμα, μ’ ένα μπαλκόνι με μεγάλη εσοχή στα αριστερά της κύριας εισόδου και του κλιμακοστασίου σε καθέναν από τους τέσσερις ορόφους. Σ’ αυτό το μεγάλο οίκημα ζούνε τα 17 μέλη της οικογένειας Γκός και όπως είναι φυσιολογικό υπάρχουν έριδες μεταξύ των γυναικών της οικογένειας, αλλά και ολέθρια μυστικά που σ’ συνδυασμό με τις δυσκολίες της οικογενειακής επιχείρησης παραγωγής χαρτιού είναι ικανές να διαλύσουν την όποια οικογενειακή συνοχή. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα ο νεαρός Σουπράτικ Γκος, θα διαφοροποιηθεί και θα εναντιωθεί στην οικογενειακή ευημερία και αφουγκραζόμενος την επιθυμία να αλλάξει την ζωή του και τον κόσμο γύρω του, φεύγει από την οικογενειακή εστία αφήνοντας το ακόλουθο μήνυμα, ενδεικτικό των προθέσεων του: Μαμά, έχω κουραστεί να καταναλώνω, να παίρνω, να αρπάζω και να χρησιμοποιώ. Είμαι τόσο φουσκωμένος που νιώθω ότι δεν μπορώ πια να ανασάνω. Φεύγω για να βρω λίγο αέρα, κάποιο μέρος όπου θα μπορώ να εξαγνιστώ, να αποδιώξω τη ζωή που μου δόθηκε και να φτιάξω την δική μου. Ο Σουπράτικ καταφεύγει στην ύπαιθρο, συμμετέχει στην καλλιέργεια των αγρών, βιώνει και περιγράφει τις δύσκολες συνθήκες των αγροτών και την μεγάλη εκμετάλλευση που υφίστανται και αποφασίζει να δράσει με του συντρόφους του φτάνοντας έως το φόνο.
Η Ζωή των Άλλων είναι ένα βιβλίο που θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε μια μεγάλη οικογενειακή σάγκα. Από την άλλη ο Mukherjee εμπνέεται από την γενικότερη περιρρέουσα ατμόσφαιρα της δεκαετίας των ’60 και επιλέγει συνειδητά να υπάρχει διάχυτη κατά την διάρκεια της ανάγνωσης η σπίθα της αλλαγής, της εξέγερσης για δικαιότερες και πιο ανθρώπινες συνθήκες εργασίας των πολλών φτωχών ανθρώπων της τεράστιας χώρας που ονομάζεται Ινδία. Δεν λείπουν –ενταγμένες βέβαια στην πλοκή- οι περιγραφές σχετικά με τους πατροπαράδοτους ινδικούς γάμους  και την ινδουιστική θρησκεία. Έτσι Η Ζωή των Άλλων αν και ιδιαίτερα πυκνό βιβλίο διαβάζεται ποικιλοτρόπως και εξάπτει το αναγνωστικό ενδιαφέρον.

Μετάφραση: Μιχάλης Λαλιώτης
Εκδόσεις: Gema, 2017

Πρώτη δημοσίευση: diastixo.gr

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s