J.D. Vance – Το τραγούδι του Χιλμπίλη

Αυτός ήταν ο κόσμος μου: ένας κόσμος γεμάτος από συμπεριφορές αληθινά ανορθολογικές. Οδηγούμαστε στην έσχατη φτώχεια απ’ τις αλόγιστες δαπάνες μας. Αγοράζουμε γιγάντιες τηλεοράσεις και iPad. Τα παιδιά μας φοράνε καλά ρούχα που τ’ αγοράζουμε με τοκογλυφικά δάνεια ή με πιστωτικές κάρτες με πανύψηλα επιτόκια. Αγοράζουμε σπίτια που δεν τα χρειαζόμαστε, τα ξαναυποθηκεύουμε για να ‘χουμε λεφτά για ξόδεμα και μετά χρεωκοπούμε επισήμως, αφήνοντας τα σπίτια μας γεμάτα σκουπίδια. Η φειδώ είναι ο εχθρός μας. Ξοδεύουμε για να κάνουμε πως δήθεν ανήκουμε στην ανώτερη τάξη. Κι όταν η σκόνη κατακάτσει –όταν βαρέσουμε το κανόνι ή κάποιος συγγενής μας ξελασπώσει απ’ τις ηλιθιότητες μας- δεν απομένει τίποτα. Τίποτα για τα δίδακτρα των παιδιών στο πανεπιστήμιο, καμιά επένδυση για ν’ αυξηθεί η οικογενειακή περιουσία, κανένα κομπόδεμα στην άκρη για ώρα ανάγκης, έτσι και χάσει κάποιος την δουλειά του. Το ξέρουμε ότι δεν πρέπει να ξοδεύουμε τόσο. Κάποιες φορές αυτομαστιγωνόμαστε για το φέρσιμο μας, αλλά το ξανακάνουμε.

Μετάφραση: Αριστείδης Μαλλιαρός
Εκδόσεις: Δώμα, 2018

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.