Ernesto Sabato – Το Τούνελ

Πολλές φορές σκέφτομαι πως τίποτα δεν έχει νόημα. Σ’ ένα μικρό πλανήτη που κατευθύνεται ίσια προς το τίποτα εδώ κι εκατομμύρια χρόνια, γεννιόμαστε, μέσα σε πόνους, μεγαλώνουμε, αγωνιζόμαστε, αρρωσταίνουμε, υποφέρουμε, κάνουμε άλλους να υποφέρουν, φωνάζουμε, πεθαίνουμε, πεθαίνουν γύρω μας, κι άλλοι στη συνέχεια γεννιούνται, για να αρχίσει ξανά από την αρχή η ανώφελη κωμωδία. Να ήταν αυτό αλήθεια; Απόμεινα να σκέφτομαι αυτή την ιδέα της έλλειψης νοήματος. Ολόκληρη η ζωή μας ήταν μια σειρά από κραυγές ανώνυμες σε μια έρημο από αδιάφορα αστέρια;

Μετάφραση: Μάγια-Μαρία Ρούσσου
Εκδόσεις: Αστάρτη, 1981

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.