Laure Marchand – Τριπλή δολοφονία στην οδό Λαφαγιέτ 147

Ήταν 9 Ιανουαρίου του 2013, όταν τρείς αγωνίστριες του PKK, δολοφονούνται εν ψυχρώ στην καρδιά του Παρισιού, στην οδό Λαφαγιέτ 147, όπου εδρεύει το Κέντρο Πληροφοριών του Κουρδιστάν. Πρόκειται για την Σακινέ Τζανσίζ, ιδρυτικό μέλος του PKK και στενή συνεργάτης του Αμντουλάχ Οτσαλάν, την Φιντάν Ντογάν, πρόεδρο του Κέντρου Πληροφοριών και τη νεαρή ακτιβίστρια Λεϊλά Σοϊλεμέζ. Τις επόμενες μέρες φτάνουν έξω από την οδό Λαφαγιέτ 147, πολλοί Κούρδοι από τις γειτονικές χώρες Βέλγιο και Ολλανδία για να συμπαρασταθούν τις οικογένειες των θυμάτων και να θρηνήσουν τις τρείς γυναίκες που αγωνίζονταν για το Κουρδιστάν. Στο σημείο φτάνει και ο Γάλλος υπουργός εσωτερικών, o οποίος δηλώνει λακωνικά, ότι θα ξεκινήσει άμεσα η έρευνα για να χυθεί άπλετο φως στην ανυπόφορη αυτή πράξη. Πέντε χρόνια κατόπιν δεν έχει διαλευκανθεί η υπόθεση και ούτε έχουν καταλογισθεί ευθύνες, αφού ο βασικός ύποπτος, ο Τούρκος Ομέρ Γκιουνέι πεθαίνει πριν δικαστεί, βυθίζοντας στο σκοτάδι όποιες αλήθειες θα μπορούσε να ομολογήσει στη δίκη.
Η τριπλή αυτή δολοφονία μόνο τυχαία δεν είναι, αφού λίγες μέρες πριν το τραγικό συμβάν, είχε μόλις ανακοινωθεί ότι η τουρκική κυβέρνηση ξεκίνησε την έναρξη των διαβουλεύσεων με τον Αμντουλάχ Οτσαλάν, αρχηγό του PKK για τον τερματισμό της σύγκρουσης μεταξύ των Κούρδων και του τουρκικού κράτους που είχε κοστίσει τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων.
Η δημοσιογράφος Laure Marchand, συγκλονισμένη από την τριπλή δολοφονία στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας, αποφασίζει να διερευνήσει την σκοτεινή αυτή υπόθεση, σε αντίθεση με τη σιωπή των γαλλικών αρχών και το αποτέλεσμα το οποίο είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό, αποτυπώνεται στο βιβλίο της που κυκλοφόρησε πρόσφατα στη χώρα μας. Η έρευνα της κράτησε χρόνια και η ίδια εξομολογείται εισαγωγικά Έτσι από τις 10 Ιανουαρίου του 2013, αρχίζω εντελώς “φυσιολογικά” να μελετάω αυτή τη κουρδο-παριζιάνικη υπόθεση, χωρίς να ξέρω εκείνη τη στιγμή πως θα βυθιζόμουν εντός της για αρκετά χρόνια.
Το βιβλίο της Marchand που έχει τον τίτλο Τριπλή δολοφονία στην οδό Λαφαγιέτ 147 ξεκινάει περιγράφοντας πως βρέθηκαν και πως δολοφονήθηκαν οι τρείς γυναίκες στο διαμέρισμα που βρίσκονταν στο Παρίσι. Κατόπιν γίνεται εκτενής αναφορά στην ένταξη της Σακινέ στις δυνάμεις του PKK, την σύλληψη της από τον τουρκικό στρατό, τα βασανιστήρια που υπέστη, ενώ ταυτόχρονα δίνονται πληροφορίες για τα διδάγματα του PKK όσον αφορά την γυναικεία χειραφέτηση και την ισότητα ανδρών και γυναικών. Αναφορά γίνεται στην θέση που κατείχε η Φιντάν, ως υπεύθυνη για την εξωτερική επικοινωνία του PKK και η Λειλά, η οποία ήταν υπεύθυνη των νεολαίων του PKK στην Ευρώπη. Στα επόμενα κεφάλαια διαβάζουμε για την σύλληψη του Ομάρ Γκιουνέι, του Τούρκου που είχε προσχωρήσει στην κουρδική κοινότητα του Παρισιού, για το ποια ήταν η πραγματική του ταυτότητα, για την προσήλωση του στον ακραίο τουρκικό εθνικισμό και τις σχέσεις του με του Γκρίζους Λύκους. Η δημοσιογράφος αποδεικνύει την διπλή ζωή του∙ ότι ήταν μυστικός πράκτορας των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών και το πώς οργανώθηκε η τριπλή δολοφονία και καταδεικνύει τις αντιφάσεις στους ισχυρισμούς του Γκιουνέι με τα γεγονότα να προδίδουν τα ψεύδη που είχε ισχυριστεί. Τέλος επισημαίνει με εμφατικό τρόπο την υποβάθμιση της υπόθεσης της τριπλής δολοφονίας από την πλευρά των γαλλικών αρχών με αντάλλαγμα την βελτίωση των σχέσεων Γαλλίας Τουρκίας στο πλαίσιο του αντιτρομοκρατικού νόμου.
Το βιβλίο της Marchand διαβάζεται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και είναι ιδιαίτερα επίκαιρο αν σκεφτούμε ότι τον Απρίλιο του 2018 η μυστική υπηρεσία της Τουρκίας (ΜΙΤ) απήγαγε 80 ανθρώπους από 19 χώρες και τους μετέφερε δια της βίας πίσω στην Τουρκία και σαν φυσική συνέχεια όλων αυτών έρχονται να προστεθούν τα λόγια της δημοσιογράφου στο τέλος του βιβλίου της Στην Τουρκία υπάρχει μια μακρά και θλιβερή παράδοση δολοφονιών που πραγματοποιήθηκαν από αυτό που οι Τούρκοι ονομάζουν “βαθύ κράτος”, μια εγκληματική δομή τόσο βαθιά ενσωματωμένη στα γρανάζια του κράτους που πλέον είναι με αυτό ενιαία και αδιάσπαστη. Τα ονόματα της Σακινέ Τζανσίζ, της Φιντάν Ντογάν και της Λεϊλά Σοϊλεμέζ έρχονται να προστεθούν σ’ ένα μακρύ κατάλογο που βυθίζεται και χάνεται μέσα στην ατέρμονη νύχτα που καλύπτει λίγο λίγο την Τουρκία.

Μετάφραση: Μανώλης Πιμπλής
Εκδόσεις: Στερέωμα, 2018

Πρώτη δημοσιεύση: diastixo.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.