Gaito Gazdanov – Μια βραδιά με την Κλαιρ

Τα σκοτεινά μάτια της Κλαιρ, που είχαν το χάρισμα των άπειρων μεταβολών, πότε σκληρά, πότε αδιάντροπα, πότε γελαστά, τα θολά μάτια της τα είχα πολλή ώρα μπροστά μου∙ κι όταν αποκοιμήθηκε, στράφηκα προς τον τοίχο και η παλιά θλίψη μου ξανάρθε∙ ή θλίψη ήταν στον αέρα και οι διαφανείς κυματισμοί της αιωρούνταν πάνω από το λευκό σώμα της Κλαιρ, πάνω στα πόδια της και το στήθος της∙ και η θλίψη έβγαινε από το στόμα της Κλαιρ με την αόρατη αναπνοή της. Ήμουν ξαπλωμένος δίπλα στην Κλαιρ και δεν με έπαιρνε ο ύπνος∙ τραβώντας το βλέμμα από το χλωμό τώρα πρόσωπο της, πρόσεξα ότι το μπλε χρώμα της ταπετσαρίας του δωματίου της Κλαιρ μου φάνηκε ξαφνικά πιο ανοιχτόχρωμο και παραδόξως διαφορετικό. Το σκούρο μπλε, όπως το έβλεπα ακόμη και με κλειστά τα μάτια, μου φαινόταν πάντοτε πως αποκάλυπτε ένα μυστήριο – και η αποκάλυψη αυτή ήταν θλιβερή και αναπάντεχη, και σαν να είχε παγώσει σε μια στιγμή, σαν να μην είχε προλάβει να τα πει όλα ως το τέλος∙

Μετάφραση: Ελένη Μπακοπούλου
Εκδόσεις: Αντίποδες, 2018

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.