Tsao Hsueh-Chin – Όνειρο της κόκκινης κάμαρας ή ιστορία της πέτρας

Σχετικά με τον βίο του κινέζου Tsao Hsueh-Chin γνωρίσουμε ελάχιστα, σε αντίθεση με το βιβλίο του Το όνειρο της κόκκινης κάμαρας, το οποίο θεωρείται το σημαντικότερο και δημοφιλέστερο μυθιστόρημα της κινέζικης λογοτεχνίας, σε τέτοιο βαθμό που έχει δημιουργηθεί κλάδος μελέτης του που ονομάζεται redology, ο οποίος περιλαμβάνει τα βιβλία, τα σχόλια και τα δοκίμια που έχουν γραφτεί από το 1920 και έπειτα και συνεχίζουν να γράφονται κυρίως στην Κίνα.
Η μετάφραση αυτού του σπουδαίου βιβλίου έγινε από την Έλλη Λαμπρίδη και πρωτοκυκλοφόρησε το 1963 από τις εκδόσεις Φέξη. Πλέον οι εκδόσεις Gutenberg μας την προσφέρουν σε φροντισμένη μορφή, πλαισιώνοντας την από απαραίτητα εισαγωγικά και προλογικά σημειώματα, καθώς και διαφωτιστικά παραρτήματα με τα πρόσωπα του μυθιστορήματος, γλωσσάρι και γενεαλογικό δέντρο έτσι ώστε να βοηθηθεί ο αναγνώστης στην ανάγνωση του. Ο λόγος είναι προφανής, αφού στο βιβλίο συναντάμε γύρω στα 400 πρόσωπα, ενώ υπάρχουν παράλληλες ιστορίες, οι οποίες διακλαδίζονται μεταξύ τους και δημιουργούν την εντύπωση ενός λαβύρινθου, αλλά είναι λάθος ο αναγνώστης να μείνει στα πιο πάνω και να μην επιμείνει διαβάζοντας αυτό το μυθιστόρημα-έπος που όσο κυλάει τόσο πιο πολύ σε κερδίζει και σε οδηγεί σε ένα ονειρικό ταξίδι στην αυτοκρατορική Κίνα και τον πολιτισμό της.
Σίγουρα πρόκειται για ένα μυθιστόρημα, που δεσπόζει έντονα το ονειρικό στοιχείο, το εξωτικό που μας οδηγεί σε άλλες εποχές με εξαιρετικές περιγραφές όπως την ακόλουθη: Το πρόσωπο του έλαμπε σαν το Φεγγάρι του Θέρου, το δέρμα του ήταν δροσερό σαν τα λουλούδια με την πρωινή δροσιά, τα μαλλιά του τόσο χτενισμένα σα να τα είχε σκαλίσει ένας γλύπτης με την σμίλη του, τα φρύδια του μαύρα σα σχεδιασμένα με μελάνι. Στην πλοκή ακόμη συναντάμε έντονες αναφορές στον κόσμο του φανταστικού, όπου κυριαρχούν μάγια, μυστικισμός, βασκανίες και πονηρά πνεύματα με τους συμβολισμούς να είναι διάχυτους ακόμη και στα ονόματα κάποιων προσώπων όπως Ουράνιο Τόξο, Μοσχάτη Σελήνη, Νεφριτένιο Βραχιόλι, Πρώτη Άνοιξη, Ποταμήσια Καταχνιά, Διαπεραστική Ευωδιά, Ιβίσκος, Κάρδαμο, Καρδερίνα. Το φυσικό στοιχείο κάνει έντονή την παρουσία του σχεδόν σε όλες τις σκηνές του μυθιστορήματος, ενώ μεγάλο ενδιαφέρον έχουν οι αναλυτικές περιγραφές σχετικά με τις διάφορες τελετουργίες γάμων, εορτών, γενεθλίων, κηδειών: Λίγες μέρες πριν από την κηδεία, ο Τσία Γκέν πήγε στο Ναό με το Σιδερένιο Κατώφλι για να επιστατήσει προσωπικά στις μεγάλες προετοιμασίες για την υποδοχή των ξένων που πενθούσαν και για να κανονίσει τις πολλές λειτουργίες και παρακλήσεις που θα γίνονταν εκεί. Την ημέρα της κηδείας, εξήντα τέσσερις άντρες έφτασαν που θα κουβαλούσαν το πλούσια εργασμένο φέρετρο, και το σώμα της Τσίν-σίχ μεταφέρθηκε από τον κήπο του Νίγκ-κουό-φού. Αμέτρητα σήματα κοινωνικής τάξης προπορεύονταν, και τα κρατούσαν άντρες ντυμένοι με τις κατάλληλες στολές∙ το ίδιο και τις σημαίες, τα ένσημα, τις ομπρέλες σε διάφορα χρώματα, και πινακίδες από ξύλο, βερνικωμένες, ζωγραφισμένες και με επιγραφές χρυσές.
Η δέουσα βαρύτητα δίνεται και σε μικρά στιγμιότυπα της καθημερινότητας όπως τι παιχνίδια παίζουν οι γυναίκες, πως ντύνονται, πως καλλωπίζονται, τι βιβλία διαβάζουν, πως και με πια τεχνική συνθέτουν τα ποιήματα τους, μια και η ποίηση είναι κυρίαρχη στο Όνειρο της κόκκινης κάμαρας. Είναι μόνο ζήτημα εισαγωγής, ακολουθίας σκέψεων, αλλαγής και συμπεράσματος. Η ακολουθία των σκέψεων και η αλλαγή του μέτρου είναι αντιθετικές εργασίες, με αντιθετικές φράσεις. Ένας μαλακός τόνος πρέπει να ακολουθείται από έναν οξύ, μια αφηρημένη λέξη να ‘ρχεται σε αντίθεση με μια χειροπιαστή, και μια χειροπιαστή μα σχηματίζει αντίθεση με μια αφηρημένη. Αλλ’ αν σου κατέβει ένας αληθινά πρωτότυπος στίχος, μπορείς ν’ αγνοήσεις όλους  τους κανόνες.
Ο Tsao Hsueh-Chin στο βιβλίο του, όπως διαπιστώνει κανείς απ’ όσα προαναφέρθηκαν   καταφέρνει να τιθασεύει έναν τεράστιο όγκο προσώπων, πληροφοριών γύρω από πάρα πολλές θεματικές και εν τέλει να προκαλεί αναγνωστική αδημονία για το τι θα ακολουθήσει στην επόμενη σελίδα του Ονείρου της κόκκινης κάμαρας. Δεν είναι τυχαία η λατρεία των Κινέζων σ’ αυτό το βιβλίο, το οποίο τώρα μπορούμε να διαπιστώσουμε και εμείς στην άκρως φροντισμένη έκδοση των εκδόσεων Gutenberg.

Μετάφραση: Έλλη Λαμπρίδη
Εκδόσεις: Gutenberg, 2018

Πρώτη δημοσίευση: diastixo.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.