Albert Camus – Επιστροφή στην Τιπαζά

Η βροχή που έπεφτε χωρίς ανάπαυλα εδώ και πέντε μέρες στο Αλγέρι μούλιασε τελικά ακόμα και τη θάλασσα. Απ’ τον ουρανό που έμοιαζε αστείρευτος, αδιάκοπες πυκνές νεροποντές, σχεδόν γλοιώδεις, χτυπούσαν με μανία τον κόλπο. Γκρίζα και μαλακιά σαν τεράστιο σφουγγάρι φούσκωνε η θάλασσα στον όρμο που δεν είχε πια σχήμα.  Η επιφάνεια των νερών όμως έμοιαζε σχεδόν ακίνητη κάτω απ’ την αδιάκοπη βροχή. Που και που μονάχα μια αδιόρατη και πλατιά κίνηση σήκωνε πάνω απ’ την θάλασσα ένα θολό ατμό που ερχόταν να αράξει στο λιμάνι, κάτω από μια ζώνη μουσκεμένων λεωφόρων. Αλλά και η πόλη, μ’ όλους τους άσπρους τοίχους της που έσταζαν υγρασία, ανέδινε έναν άλλο αχνό που ερχόταν να σμίξει μ’ εκείνον της θάλασσας. Απ’ όποια πλευρά κι αν στρεφόσουν τότε, ήταν σαν να ανάπνεες νερό, γιατί έπινες τον αέρα.

«Το καλοκαίρι»
Μετάφραση: Νίκη Καρακίτσου-Ντουζέ, Μαρία Κασαμπαλόγου-Ρομπλέν
Εκδόσεις: Πατάκη, 1997

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.