Idea Vilarino – Το άνθος της στάχτης

Η αγάπη… αχ, τι ρόδο η αγάπη.

Να το έχεις, να το κρατάς, να συμπληρώνεις νερό γλυκό

         και καθαρό,

να κοιτάζεις τη μαγική ανάδυση του αρώματος του

και αυτήν την αχλή φωτιάς που στα πέταλα λυγίζει.

Η αγάπη… αχ, τι ρόδο η αγάπη, τι ρόδο αληθινό.

Αχ, τι ρόδο απόλυτο, βαθύ, αισθησιακό,

με μίσχο αφηρημένο και ρίζες αγωνίας

σε γη απάνω άστατη, αφόρητη, σιωπηλή,

ενώ εκείνο, το ρόδο, ατάραχο.

Να το έχεις, να το κρατάς, να το νιώθεις,

και πριν σου μαραθεί

να μεθύσεις στο άρωμα του,

μα αγκιστρωθείς από τα ξίφη της αγάπης,

του λουλουδιού αυτού, αυτού του ρόδου αυταπάτης,

της ιδέας του ρόδου,

ενός ρόδου ιδανικού.

«Το άνθος της στάχτης: Νυχτερινά, ερωτικά και άλλα ποιήματα»

Μετάφραση: Ελένη Σταγκουράκη

Εκδόσεις: Gutenberg, 2015

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.