Θανάσης Πέτρου – Οι όμηρου του Γκαίρλιτς: μια απίστευτη αληθινή ιστορία διχασμού και πολέμου

Κατά τη διάρκεια του τρίτου χρόνου του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1916, η Ελλάδα βρίσκεται σε μια μετέωρη στάση, προσπαθώντας να διατηρήσει την ουδετερότητα της. Η εισβολή όμως της Βουλγαρίας, στην Ανατολική Μακεδονία, η οποία είχε σύμμαχο την Γερμανία στις 18 Αυγούστου του 1916, φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση το Δ΄ Σώμα Στρατού που εδρεύει εκεί. Οι Έλληνες στρατιώτες του Σώματος βρίσκονται αποκλεισμένοι, δίχως το δικαίωμα αντίστασης στους Βουλγάρους, μετά από τις εγγυήσεις των Γερμανών στον Βασιλιά Κωνσταντίνο, ότι δεν κινδυνεύει η ακεραιότητα της χώρας από αυτούς και ενώ μαίνεται η έντονη διαμάχη μεταξύ του Βασιλιά Κωνσταντίνου με τον Βενιζέλο για τη στάση που θα κρατούσε η χώρα απέναντι στα αντιμαχόμενα στρατόπεδα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μια τραγική συνέπεια του Εθνικού Διχασμού, ήταν η αμαχητί παράδοση του Δ΄ Σώματος Στρατού στους Γερμανούς, το οποίο οδηγήθηκε στο Γκαίρλιτς της Γερμανίας, όπου παρέμεινε τα επόμενα δύο χρόνια σε ένα καθεστώς, ουσιαστικά αιχμαλωσίας. Ήταν 28 Σεπτεμβρίου όταν φτάσαμε στο Γκαίρλιτς της Σιλεσίας. Συνολικά με τις 10 αμαξοστοιχίες που έφτασαν, όλο το Δ΄ Σώμα Στρατού αριθμούσε 6.100 στρατιώτες, 430 αξιωματικούς, 93 γυναίκες (77 σύζυγοι αξιωματικών και 16 υπαξιωματικών) και 600 χωροφύλακες.

Με την απίστευτη, συγκλονιστική και αληθινή ιστορία των Ελλήνων στρατιωτών, αποφάσισε να ασχοληθεί ο πολύπειρος κομίστας Θανάσης Πέτρου στη νέα του δουλειά, που πέρα από το σχέδιο αναλαμβάνει για πρώτη φορά και το σενάριο, με το αποτέλεσμα να δικαιώνει τους κόπους του, αφού ζωντανεύει με γλαφυρό τρόπο την ξεχασμένη αυτή ιστορία.

Ο Πέτρου για την συγγραφή του σεναρίου, όσο και για το σχέδιο των «Ομήρων του Γκαίρλιτς», ερεύνησε αρχεία εφημερίδων και βιβλιογραφία, που παρατίθεται στο τέλος του βιβλίου για να υπάρχει όσο γίνεται μεγαλύτερη πιστότητα και τεκμηρίωση τόσο στο κείμενο, όσο και στο σχέδιο. Έτσι επιλέγει τρεις χαρακτήρες, μέσω της αφήγησης των οποίων ξετυλίγεται η ιστορία. Ο πρώτος είναι από τη Θεσσαλονίκη, ο δεύτερος από τη Σμύρνη και είναι βενιζελικοί και ο τρίτος είναι Μανιάτης και βασιλικός. Οι τρείς αυτοί χαρακτήρες προσφέρουν μια μεγαλύτερη αμεσότητα με την ιστορία και αποκαλύπτουν σκέψεις, που πιθανά να ήταν πολύ κοντά στην πραγματικότητα όπως: Ανάθεμα τους! Ήθελα να ’χα μια μαγκούρα και να κοπανούσα μια τον Βενιζέλο και μια τον Βασιλιά και Σκεφτόμουν ότι διάβαζα στην εφημερίδα. Από τη μια ο Βενιζέλος που ήθελε αλλαγές, απ’ την άλλη ο στρατός που παρέμενε πιστός στον Βασιλιά. Τρίχες… Εμείς εδώ στη Γερμανία τι κάναμε; Ήμασταν ελεύθεροι; Ήμασταν αιχμάλωτοι; Ήμασταν φιλοξενούμενοι; Ήμασταν προδότες; Ήμασταν ακόμα στρατιώτες; Μ’ έπιαναν τα διαόλια μου, αλλά το κατάπινα, πλησίαζαν άλλωστε Χριστούγεννα, χρονιάρες μέρες

Τα χρώματα που επιλέγει στα καρέ του ο κομίστας είναι κυρίως το χακί και το καφέ, με την παλέτα των χρωμάτων να ανοίγει ελάχιστα μια και πρόκειται για καθαρά ιστορία πολέμου και οι χώροι όπου διαδραματίζεται η ιστορία είναι στρατόπεδα και στρατώνες.

Οι όμηροι του Γκαίρλιτς, είναι ένα αξιέπαινο και πρωτότυπο graphic novel με ισορροπία κειμένου και σχεδίου, που κρατάει ψηλά τον πήχη των αυξανόμενων προσδοκιών που έχουν δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες κομίστες και σεναριογράφοι, ανασύροντας ταυτόχρονα με τον καλύτερο τρόπο από την αφάνεια μια ξεχασμένη ιστορία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εκατό χρόνια μετά, που ήταν απίστευτη, αλλά δυστυχώς πέρα ως πέρα αληθινή.    

Εκδόσεις: Ίκαρος, 2020

Πρώτη δημοσίευση: diastixo.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.